*-MoonLight-*

ทนความอยากเล่นไม่ไหวแล้วขอรับ  เอาของลงมากองรอถ่ายรูปที่ห้องนั่งเล่นที่ตั้งคอมฯไว้สามวันได้แล้ว  จะลงแล้วนะขอรับ หุหุ  (ไม่อ่านหนังสือเตรียมสอบ..เจริญจริงหนอ...)

อันนี้เอามาหยอกเล่นเพราะเอ็นดูหรอกนะขอรับ  รั่วไปเรื่อย  อย่าคิดมาก  ไม่เกี่ยวกับเนื้อเรื่องหลักแต่อย่างใด (ใครอยากเอารูปไปก็ช่วยทิ้งข้อความบอกไว้ด้วยนะขอรับ  อยากรู้  แต่คงไม่มีหรอกเนอะ)

ละครโรงเล็ก.. "ณ วันหนึ่งของคุณพ่อบ้าน"

วันหนึ่ง  ขณะคุณพ่อบ้านกำลังจะออกไปสั่งซื้อของในรอบสัปดาห์หลังสำรวจตรวจตรารอบคฤหาสน์เสร็จตามปกติอย่างสำราญใจ...

"วันนี้จะทำอาหารแบบไหนให้นายน้อยดีน้อ... หุหุ"

ก็มองไปเจออะไรบางอย่างสีดำเป็นเงาเข้า...

...... 

...

คือ น้องสุนัขอสูรพันธุ์โดเบอร์แมน  นามว่า ลักซอร์จัง (โดนส่งมาใหม่เรอะ!!)

แต่เซบาสจังก็ต้องไปสั่งของและซื้อของกลับมาทำอาหารมื้อต่อไปให้นายน้อยจึงต้องปล่อยลักซอร์จังไปก่อน

เมื่อเดินต่อไปได้สักพักเซบาสจังก็ต้องเจออุปสรรคอีกครั้ง...

เมื่อไปพบน้องแฮมสเตอร์ยักษ์ที่หลุดออกมาจากประตูเชื่อมโลกปิศาจมาเพ่นพ่านอยู่ในสวน

หลังจากลวนลามน้องแฮมสเตอร์เสร็จเซบาสจังก็ออกเดินทางต่อ... แล้วก็ไปเจอกับ...

น้องกระต่ายยักษ์กลายพันธุ์สีขาวขนปุกปุยราวกับปุยฝ้าย

"อืม... เอากลับไปเป็นวัตถุดิบทำอาหารให้นายน้อยดีมั้ยเนี่ย... ท่าทางเนื้อเยอะดีซะด้วย.." 

แต่โชคดีที่ทาโกะคุงเดินผ่านมาดึงความสนใจเซบาสจังไปซะก่อน  น้องกระต่ายเลยยังไม่ถึงฆาต

มีบางอย่างที่ดึงดูดใจเซบาสจังให้ต้องวิ่งเข้าไปทักให้ทาโกะคุงหันกลับมา...

......

...

คือ น้องลิงจิ้มลิ้มสีชมพูแสนน่ารักที่เกาะห้อยอยู่บนไม้จิ้มที่ปักอยู่บนหัวทาโกะคุงนั่นเอง

...น้องลิงจึงถูกจับใส่รถม้าและได้รับการอุปการะไปอยู่ที่คฤหาสน์แฟนทอมไฮฟ์ด้วยประการฉะนี้...

......

...

"เซบาสจัง  นั่นมันอะไรกันน่ะ"  นายน้อยถามพลางมองไปยังกระต่ายยักษ์สีขาวที่สลบอยู่ซึ่งโดนมัดอยู่บนหลังคารถม้าอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์  แล้วชายตามามองลิงน้อยสีชมพูในอ้อมแขนเซบาสจัง

"วัตถุดิบทำอาหารไงครับ  ส่วนเด็กคนนี้ผมเห็นว่าน่าสงสารก็เลยพากลับมาด้วย" เซบาสจังตอบพร้อมรอยยิ้มอย่างเคย  ทำให้นายน้อยต้องแอบถอนใจอย่างระอากับนิสัยประหลาดๆของพ่อบ้านประจำตัว

"เอาเถอะ  จัดการให้เรียบร้อยก็แล้วกัน" จิเอลสั่งทิ้งท้ายแล้วเดินกลับห้องทำงานไปดูรายงานของบริษัทต่อ

"ครับ นายน้อย"

"เอาล่ะ.. ไปหาเพื่อนร่วมบ้านกันเลยดีมั้ย  ซารุโกะจัง?" เซบาสจังหันไปยิ้มพลางถามลิงน้อยในอ้อมแขนก่อนจะออกเดินไปทางสวนหลังบ้าน

"คุโรโกะจังจะเป็นยังไงบ้างน้อ หุหุ  จะดีใจมั้ยนะที่ได้มีเพื่อนใหม่" คุณพ่อบ้านพูดกับตัวเองขณะเดินไปเรื่อยๆ  ใจกระหวัดนึกไปถึงแมวดำแสนสวยที่แอบเลี้ยงไว้ที่หลังบ้าน

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

จบดีกว่านะขอรับ  ดูท่าจะเลอะเลือนไปใหญ่แล้ว (ฮะๆ)

ถ้าคิดว่าตลกก็จะดีใจ  แต่ถ้าไม่ก็ไม่เป็นไรขอรับ  ยังไงข้าน้อยก็แค่อยากเล่นเท่านั้นเอง

 เหล่าตัวแสดงก็คือบรรดาเด็กๆในสังกัดของข้าน้อยเอง  น่ารักดีมั้ยล่ะขอรับ  ขุดออกมาจากโลงแก้ว(ชั้นวางของ)เลยนะนี่

เอาล่ะ  วันนี้ขอตัวก่อนล่ะขอรับ  แล้วพบกันใหม่คราวหน้า  ถ้าไหวอาจมีตอนต่อสั้นๆตามมา

ป.ล. ใช่ว่าไม่มีแมวดำให้อุ้มนะขอรับ  จงใจเอาลิงมาให้อุ้มต่างหากล่ะขอรับ  เพิ่มสีสันสันให้ชีวิตหน่อย หุหุ

ถ้าอยากเห็นแบบอุ้มแมวดำก็ขอให้กลับไปอ่านในเอนทรี่ก่อนนะขอรับ  หรือจะไปดูในเอนทรี่ ว่าด้วยเรื่องคุณพ่อบ้าน.. ก็ได้  หน้าตาไม่ต่างกัน ต่างก็แค่ฉากหลังเองขอรับ