*-MoonLight-*

รู้สึกเหมือนไม่ได้เขียนอะไรนานแล้วแฮะ...

ถึงจะมีงานแต่ก็ยังเอ๋อๆเบลอๆคลานหนีงานไปๆมาๆจนได้  นี่ก็ห้ามใจไม่เขียนไปหลายรอบแล้วนะ  แต่ในที่สุดก็มาเขียนระบายจนได้  คราวนี้สองเรื่องนะจ๊ะ

หนึ่ง..

 ไม่นึกว่าปีสามจะดูดพลังงานได้อีก  รายง๊านนนนนน เผลอปล่อยไว้เลยต้องมาเก็บกันตอนปลายเทอม  ไอ้เราก็ไม่ค่อยได้เขียนอะไรเท่าไหร่  ความมั่นใจค่อนข้างน้อย  แต่ยังไงก็ต้องลองลุยดูแฮะ  ไม่ลองก็คงไม่รู้หรอกว่าจะได้แค่ไหนกันแน่  ตอนนี้โล่งไปหนึ่งแล้ว(ต้องขอขอบคุณอาจารย์อย่างมากที่ยังเปิดโอกาสให้ส่ง) แต่ยังมีงับหัวติดหนึบอยู่อีกสองอัน  งานก็ขาดส่งเยอะขึ้นกว่าเดิม  ปีสามยังใกล้โดนเชือดตายขนาดนี้แล้วปีสี่จะรอดมั้ยนี่..  เอาเหอะ  ถ้าเพื่อนๆทำไหวเราก็ต้องทำได้สิ คนเหมือนกันนี่  สู้!!

สอง...

วันนี้หลังสอบเสร็จ...กำลังนึกอยู่ว่าจะซื้ออะไรกินก่อนดีหรือจะเผ่นกลับบ้านไปกินทางนั้นดี...ฝนก็มาแบบไม่ทันตั้งตัวจนต้องวิ่งไปหลบใต้ตึก

นั่นยังไม่เป็นไร...ตกอยู่แป๊บนึงแล้วมันก็หยุด  ไอ้เราก็โทรไปถามท่านแม่แล้วว่าจะรอกินข้าวด้วยกันรึเปล่าเพราะมันก็เที่ยงแล้ว  กว่าจะถึงบ้านก็ชั่วโมงกว่า..มันจะช้าไปมั้ย  ก็เลยตกลงว่าแยกกันกินไป  ก็ไปกินที่โรงอาหาร  แอบแวะเช็คการ์ตูนนิดนึงแล้วก็เดินๆจะออกจากมหาลัย...

แล้วฝนดันเทลงมาอีกรอบ!!  นึกว่าหมดแล้ว  ดันมีรอบสองอีกแน่ะ

พระพิรุณจะลงโทษที่หนูเกงานเหรอคะ!  หนูก็ไม่ได้ตั้งใจนะ  มันทำไม่ทันจริงๆ

เจ้าร่มพับที่ท่านแม่ขุดออกมาให้ใช้จากตู้เก็บของก็เหลือเกิน  เก็บมาตั้งแต่ยุคไหนเนี่ย  เห็นพอใช้กันฝนปรอยๆได้ก็นึกว่าจะพอใช้งานได้เรื่องหน่อย  ที่ไหนได้  คุณภาพต่ำกว่าที่คิด  เจอฝนแรงๆเข้าไปมีซึมรั่วลงมาหยดใส่หัวแหมะเลย  กันก็กันได้ไม่หมด  มีแยกร่างเป็นละอองลงมาอีก  ตัวเลยเปียกๆชื้นๆไปทั้งตัวตั้งแต่หัวยันเท้าเลย  นั่งบีทีเอสมาก็หนาวเยือกมาตลอดทาง  เจ้าร่มบ้า!!  แบบนี้เก็บไว้ใช้ไม่ได้แล้ว..ต้องหาใหม่!!

...สรุปว่านี่ก็กลายเป็นเอนทรี่บ่นไปอีกซะแล้วแฮะ...

ว่าแต่ร่มพับนี่พังง่ายกว่าร่มธรรมดาเยอะแฮะ  โครงหักซี่เดียวก็ใช้ไม่ได้ซะแล้ว  เข้าม.มายังไม่ทันครบสามปีก็ทำพังไปสาม-สี่คันได้แล้วมั้งเนี่ย  แต่ก็ช่วยไม่ได้แฮะ  มันพกง่ายกว่านี่นา

มองไปมองมา..นี่ทักษะการสื่อสารต่ำกว่าระดับที่ควรมั้ยนี่เรา  เขียนวนไปวนมามั้ยหว่า...  แบบว่าเกิดง่วงๆเลยเขียนลากยาวไปเลย..

รอจัดการงานหมดก่อนเถอะจะเข้าครัวทำขนมซะทีล่ะ  ลองฝึกทำขนมปังด้วย  และแน่นอน..อ่านการ์ตูนและนิยาย (อยากจะถ่อมาแจมเป็นลูกมือทำขนมก็ได้นะ ไม่ว่ากัน  แต่ทำตอนสายอาจได้กินบ่ายแก่ๆนะ ต้องรอมันเย็นก่อน)

เอาล่ะ  พยายามตั้งสมาธิปั่นงาน  ย้ากกก  (อ๊ะ.. ไหงหิวอีกแล้วล่ะ กินถี่จริง  แปลกแฮะ)